به نقل از فرادید، امروز این میراث ارزشمند با تهدیدی جدی روبه رو است. جنگ داخلی سودان که از سال 2023 آغاز شده، فعالیت های حفاظتی و باستان شناسی را متوقف کرده و انباشته شدن شن های بیابانی، رشد گیاهان و فرسایش سنگ ها به آرامی به این بناهای چند هزار ساله آسیب می زند. باستان شناسان هشدار داده اند که ادامه این وضعیت می تواند به تخریب بخش هایی از این محوطه جهانی منجر شود.

این اهرام بین حدود 800 پیش از میلاد تا 350 میلادی ساخته شدند و آرامگاه پادشاهان، ملکه ها و اشراف پادشاهی کوش بودند. کوشیان یکی از قدرتمندترین حکومت های آفریقای باستان را تشکیل دادند و حتی در دوره ای بر مصر نیز فرمان راندند و سلسله بیست وپنجم مصر را شکل دادند.

شهر مِروِه تنها یک مرکز مذهبی و آرامگاهی نبود؛ بلکه یکی از مهم ترین شهرهای اقتصادی و فرهنگی جهان باستان به شمار می رفت. این شهر در مسیرهای تجاری مهم قرار داشت و کوشیان در زمینه هایی مانند کشاورزی، تولید آهن و مدیریت منابع آب مهارت چشمگیری داشتند.

اهرامی متفاوت از مصر

اگرچه اهرام مِروِه از سنت هرم سازی مصر تأثیر پذیرفته اند، اما سبک معماری آن ها کاملاً ویژگی های خاص خود را دارد. این اهرام معمولاً باریک تر و دارای شیب بسیار تندتری نسبت به اهرام مصر هستند و بسیاری از آن ها ارتفاع کمتری دارند.

در کنار این هرم ها، معابد کوچک، اتاق های تدفین زیرزمینی و کتیبه هایی وجود دارد که اطلاعات مهمی درباره باورهای مذهبی، آیین های مرگ و زندگی پادشاهان کوش در اختیار پژوهشگران قرار داده اند.

این مجموعه نشان می دهد که کوشیان تنها پیرو تمدن مصر نبودند، بلکه فرهنگی مستقل و خلاق داشتند که ترکیبی از سنت های آفریقایی، مصری و مدیترانه ای را در خود جای داده بود.

میراثی که توسط جنگ و شن تهدید می شود

در سال های اخیر، جنگ سودان ضربه سنگینی به میراث فرهنگی این کشور زده است. از زمان آغاز درگیری ها در سال 2023، بسیاری از موزه ها و محوطه های تاریخی آسیب دیده یا غارت شده اند و امکان ادامه فعالیت گروه های پژوهشی خارجی نیز بسیار محدود شده است.

در مِروِه، شن های بیابانی به روی هرم ها و حتی داخل معابد نفوذ کرده اند. همچنین نمک موجود در رسوبات شن باعث فرسایش تدریجی سنگ ها و آسیب به کتیبه های باستانی می شود. کارشناسان معتقدند تغییرات اقلیمی، کمبود نیروهای حفاظتی و ناامنی، همگی در سرعت گرفتن روند تخریب نقش دارند.

اهرام مِروِه فقط مجموعه ای از بناهای سنگی نیستند؛ آن ها گواهی بر وجود تمدنی پیشرفته در آفریقا هستند که هزاران سال پیش توانست شهری بزرگ، نظام سیاسی قدرتمند و فرهنگی غنی ایجاد کند. حفاظت از این اهرام به معنای حفظ بخشی از تاریخ مشترک بشریت است؛ تاریخی که در میان شن های سودان هنوز داستان خود را روایت می کند.