به گزارش “ورزش سه‌‌” مسعود شجاعی، کاپیتان سابق تیم ملی ایران، پس از سال‌ها بار دیگر به اوساسونا بازگشته؛ این بار نه برای بازی، بلکه به عنوان مربی. او که به کادر فنی تیم جوانان این باشگاه اضافه شده، می‌گوید هدف نهایی‌اش نشستن روی نیمکت تیم اصلی اوساسوناست.

مسعود شجاعی که بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ برای اوساسونا به میدان رفت و یکی از محبوب‌ترین بازیکنان خارجی این باشگاه به شمار می‌رود، حالا فصل تازه‌ای از فوتبالش را در اسپانیا آغاز کرده است. او به‌عنوان مربی متخصص به کادر فنی تیم «خوونیل B» اوساسونا ملحق شده و معتقد است این مسیر می‌تواند سکوی رسیدن به بزرگ‌ترین رویای مربیگری‌اش باشد.

رسانه باشگاه اوساسونا در واکنش به بازگشت مسعود شجاعی به اوساسونا گفت‌وگویی با وی انجام داده که نکات جالب توجهی را به همراه داشته است. 

شجاعی درباره بازگشت به اوساسونا گفت: «از ته دل خوشحالم که دوباره اینجا هستم. همیشه احساس کرده‌ام پامپلونا خانه من است. بازگشت به این باشگاه برایم افتخار بزرگی است و می‌خواهم در این مسیر چیزهای زیادی یاد بگیرم.»

کاپیتان سابق تیم ملی ایران درباره دلیل انتخاب اوساسونا برای ادامه مسیر مربیگری توضیح داد: «همان‌طور که در دوران بازیگری رویای حضور در لالیگا را داشتم، حالا هم به‌عنوان مربی چنین رؤیایی دارم. می‌دانم برای رسیدن به هدف باید از پایین شروع کرد و این فرصت بهترین انتخاب برای من بود.»

شجاعی در ادامه از نقش پاتکسی پونیال، اسطوره اوساسونا، در بازگشتش به این باشگاه پرده برداشت: «خودم با پاتکسی تماس گرفتم و به او گفتم هر تجربه‌ای که در فوتبال به دست آورده‌ام، آماده‌ام در اختیار باشگاه بگذارم. چند روز بعد با من تماس گرفت و پیشنهاد همکاری در تیم جوانان را مطرح کرد تا با فلسفه و ساختار باشگاه بیشتر آشنا شوم.»

سرمربی سابق هوادار و مس رفسنجان همچنین درباره تجربه مربیگری در فوتبال ایران گفت: «در صنعت نفت مدت کوتاهی کار کردم اما سبک فوتبالی که آنجا وجود داشت با تفکرات من متفاوت بود. من فوتبال مالکانه را دوست دارم. بعد از آن در هوادار شرایط سختی داشتیم اما توانستیم تیم را از بحران خارج کنیم. در مس رفسنجان هم کار خوبی انجام دادیم اما اختلاف دیدگاه با مدیریت، به‌خصوص دخالت در مسائل فنی، باعث شد ادامه همکاری ممکن نباشد.»

ملی‌پوش سابق ایران در بخش دیگری از صحبت‌هایش، از هدف بزرگ خود در مربیگری پرده برداشت: «می‌دانم رسیدن به تیم اصلی بسیار سخت است و شاید از بین هزاران نفر فقط یک نفر موفق شود، اما رویای من این است که روزی سرمربی اوساسونا باشم. نمی‌دانم چه زمانی، اما برای رسیدن به آن تلاش خواهم کرد.»

کاپیتان سابق تیم ملی ایران سخت‌ترین خاطره دوران حضورش در اوساسونا را مصدومیت شدید از ناحیه کف پا عنوان کرد؛ مصدومیتی که به جای سه ماه، نزدیک به ۱۶ ماه او را از میادین دور نگه داشت. او گفت حمایت هم‌تیمی‌ها، اعضای کادر فنی و مدیران باشگاه باعث شد انگیزه‌اش را برای بازگشت از دست ندهد.