به گزارش ورزش سه، وقتی خبر علاقه جدی چلسی به جذب دنی ولبک و جردن هندرسون منتشر شد، خیلی‌ها تصور می‌کردند اخبار نقل و انتقالاتی مربوط به بیش از یک دهه قبل را می‌خوانند اما این اتفاق در آستانه فصل ۲۷-۲۰۲۶ رخ داده! جایی که ژابی آلونسو به دنبال اضافه کردن دو بازیکن باتجربه به جوان‌ترین تیم لیگ برتر است. سوال اینجاست؛ چرا باشگاهی که سال‌ها روی جذب استعدادهای جوان سرمایه‌گذاری کرده، حالا به سراغ دو بازیکن پا به سن گذاشته رفته است؟

تغییر سیاستی که مالک چلسی وعده‌اش را داده بود
از زمان ورود گروه سرمایه‌گذاری کلیرلیک به عنوان مالک چلسی، استراتژی باشگاه بر جذب بازیکنان جوان با قراردادهای بلندمدت استوار بوده اما بهداد اقبالی، مالک ایرانی-آمریکایی باشگاه چند ماه قبل اعلام کرد این مدل نیاز به اصلاح دارد. او معتقد است چلسی برای رسیدن به ثبات و رقابت برای قهرمانی، علاوه بر استعدادهای جوان به بازیکنان آماده و باتجربه هم نیاز دارد و بر این اساس ولبک و هندرسون در همین چارچوب قرار می‌گیرند.

جوان‌ترین تیم لیگ برتر، بدون رهبر
چلسی سه فصل متوالی جوان‌ترین ترکیب لیگ برتر را در اختیار داشته است. میانگین سنی ترکیب اصلی این تیم فصل گذشته تنها ۲۴ سال و ۱۹۴ روز بود و نیمکت این تیم هم با میانگین سنی ۲۲ سال و ۸۳ روز جوان‌ترین نیمکت لیگ محسوب می‌شد!
آمار جالب‌تر اینکه از زمان آخرین بازی تیاگو سیلوا در ماه مه ۲۰۲۴، چلسی در ۱۲۳ مسابقه متوالی حتی یک دقیقه هم به بازیکنی بالای ۳۰ سال بازی نداده است!
حالا با جذب این دو بازیکن با تجربه، این رکورد عجیب بالاخره شکسته خواهد شد.

بی‌تجربگی؛ دلیل بی‌انضباطی چلسی؟
شاید نتوان تمام مشکلات چلسی را به جوان بودن ترکیب نسبت داد اما برخی آمارها قابل توجه هستند. در سه فصل اخیر چلسی با ۲۹۴ کارت زرد، بیشترین اخطار را در لیگ برتر گرفته است. این تیم ۱۴ کارت قرمز هم دریافت کرده که باز هم بیشترین آمار لیگ محسوب می‌شود.
فصل گذشته نیز آبی‌های لندن ۱۹ امتیاز را پس از پیش افتادن از حریفانشان از دست دادند؛ آماری که نشان می‌دهد این تیم در مدیریت مسابقات مشکل داشته است. بنابراین وجود چند بازیکن باتجربه شاید بتواند در چنین لحظاتی به تیم کمک کند.

هندرسون؛ چیزی فراتر از یک هافبک
جردن هندرسون فقط به خاطر کیفیت فنی‌اش مورد توجه نیست؛ او یکی از رهبران شناخته‌ شده فوتبال انگلیس محسوب می‌شود؛ بازیکنی که فصل گذشته در ۳۲ مسابقه لیگ برتر برای برنتفورد به میدان رفت و همچنان مهره‌ای کلیدی بود. سرمربی برنتفورد درباره او می‌گوید: «حضور، شخصیت و رهبری هندرسون چیزی بود که کمتر درباره‌اش صحبت شد.»
هرچند از نظر آماری هم او هنوز بازیکنی مؤثر است:
بیشترین پاس صحیح برنتفورد در هر ۹۰ دقیقه: ۵۴.۲ و سومین بازیکن تیم از نظر میزان دوندگی (۱۱.۶ کیلومتر در هر مسابقه)
اما شاید مهم‌ترین ویژگی او همان چیزی باشد که در آمار دیده نمی‌شود؛ رهبری داخل رختکن.

ولبک؛ بهترین نسخه دوران حرفه‌ای؟
شاید عجیب باشد اما دنی ولبک در ۳۵ سالگی یکی از بهترین فصل‌های دوران فوتبالش را پشت سر گذاشت. او فصل گذشته با پیراهن برایتون ۱۳ گل در لیگ برتر زد؛ بهترین آمار دوران حرفه‌ای‌اش.
۲۳.۲ درصد از ضرباتش را تبدیل به گل کرد که بالاترین نرخ تبدیل شوت به گل او در لیگ برتر است. از xG غیرپنالتی ۱۰.۱، موفق به زدن ۱۲ گل شد که نشان‌دهنده کیفیت بالای تمام‌کنندگی اوست.
این در حالی است که چلسی فصل گذشته در خلق موقعیت مشکلی نداشت اما در استفاده از فرصت‌ها یکی از ضعیف‌ترین تیم‌های لیگ بود.
آبی‌ها با وجود ثبت ۶۰.۲ xG به جز ضربات پنالتی تنها ۵۰ گل از این موقعیت‌ها به ثمر رساندند؛ آماری که نشان می‌دهد مهاجمان این تیم فرصت‌های زیادی را از دست داده‌اند.

آیا این دو بازیکن واقعا بازی خواهند کرد؟
سؤال اصلی همین است. ولبک و هندرسون با حضور در چلسی احتمالا دیگر مثل تیم‌های فعلی‌شان بازیکن ثابت نخواهند بود اما شاید اصلا هدف چلسی چیز دیگری باشد. 
ژابی آلونسو تیمی جوان، بااستعداد و پرانرژی در اختیار دارد؛ تیمی که در بسیاری از مسابقات بیش از آنکه از کمبود کیفیت ضربه بخورد، از نبود تجربه آسیب دیده است.
چلسی فصل آینده در هیچ رقابت اروپایی حضور ندارد و تمام تمرکزش روی لیگ برتر و جام‌های داخلی خواهد بود. در چنین شرایطی اضافه شدن دو بازیکن باتجربه شاید بیش از آنکه یک خرید فوتبالی باشد، نشانه تغییر نگرش مدیران باشگاه باشد.
با نهایی شدن این دو انتقال دور از انتظار شاید بتوان گفت پروژه جوان‌گرایی مطلق چلسی به پایان رسیده و آبی‌های لندن به دنبال ایجاد همان تعادلی هستند که مدت‌ها جای خالی‌اش در این تیم احساس می‌شد.