شاخص کل بورس تهران پس از ثبت رکوردهای جدید، اکنون به یکی از مهم ترین مقاومت های تکنیکال خود در قالب سقف کانال صعودی بلندمدت رسیده که واکنش منفی بازار را طی روزهای اخیر به همراه داشته است. از این رو احتمال ورود بازار به فاز استراحت یا اصلاح کوتاه مدت تقویت شده است؛ البته ساختار کلی روند همچنان صعودی ارزیابی می شود.

به گزارش دنیای اقتصاد، بر همین اساس، دو سناریوی محتمل پیش روی بازار قرار دارد. در سناریوی نخست، شاخص با اصلاح زمانی یا قیمتی محدود، روی خط روند کوتاه مدت و محدوده حمایتی 4.6 میلیون واحدی متوقف شده و پس از تجدید قوا، مسیر صعود را از سر بگیرد. اما اگر این حمایت از دست برود، سناریوی دوم فعال خواهد شد؛ وضعیتی که می تواند اصلاح عمیق تر را رقم بزند.

شاخص کل بورس تهران پس از بازگشایی معاملات در سال جدید، یکی از پرشتاب ترین دوره های صعودی خود را پشت سر گذاشت و ظرف مدت کوتاهی بیش از 40 درصد رشد کرد. این موج صعودی، نماگر اصلی بازار را تا نزدیکی سقف کانال صعودی بلندمدت در محدوده 5.3 میلیون واحد رساند؛ سطحی که از منظر تکنیکال یکی از مهم ترین مقاومت های چند سال اخیر بازار به شمار می رود.

اما همزمان با رسیدن شاخص به این محدوده، تشدید تنش های ژئوپلیتیک و افزایش ریسک های سیاسی، معادلات بازار را تغییر داد و جریان عرضه بر تقاضا غلبه کرد. نتیجه آن بود که شاخص کل طی هفته های اخیر حدود 10 درصد از ارتفاع خود را از دست داد و وارد فاز اصلاح شد.

این اصلاح در شرایطی رخ داده که بازار همزمان در آستانه انتشار گزارش های عملکرد سه ماهه شرکت های بورسی قرار دارد؛ گزارش هایی که می توانند تصویر روشن تری از وضعیت سودآوری بنگاه ها در سال جاری ارائه دهند. از سوی دیگر، کاهش قیمت سهام موجب افت نسبت قیمت به سود بازار از سطح 8.8 واحد به حدود 6.4 واحد شده و در صورت تحقق پیش بینی سود شرکت ها، این نسبت حتی می تواند تا محدوده 5.8 واحد کاهش یابد.

شاخص کل در معاملات روز گذشته شنبه 27 تیر، پس از حدود 20 روز بار دیگر وارد کانال 4.7 میلیون واحدی شد و به یکی از حساس ترین محدوده های تکنیکال خود نزدیک شد. نخستین حمایت مهم شاخص در محدوده 4.6 میلیون واحد قرار دارد و انتظار می رود این سطح به زودی توسط شاخص کل مورد آزمایش قرار گیرد.

در بسیاری از روندهای صعودی، اصلاح قیمت تا خط روند کوتاه مدت امری طبیعی تلقی می شود و لزوما به معنای پایان روند صعودی نیست. با این حال، مهم ترین عامل اثرگذار بر رفتار معامله گران، تحولات سیاسی و ریسک های ناشی از تنش میان ایران و آمریکا است. اگر شدت تنش ها افزایش یابد، احتمال شکست حمایت 4.6 میلیون واحدی نیز تقویت خواهد شد و اصلاح بازار می تواند از یک استراحت طبیعی فراتر رفته و وارد فاز عمیق تری شود.

در سناریوی نخست، شاخص کل پس از برخورد به محدوده 4.6 میلیون واحد، حمایت معتبری دریافت می کند و با اتکا به انتشار گزارش های مطلوب شرکت ها، کاهش نسبت P/E و افزایش جذابیت ارزش گذاری سهام، بار دیگر مسیر صعودی خود را از سر می گیرد. اما در سناریوی دوم، اگر نااطمینانی های سیاسی و نظامی پابرجا بماند، بازار لزوما به ارزندگی سهام واکنش مثبت نشان نخواهد داد و تداوم فشار فروش می تواند شاخص را به سمت محدوده حمایتی 3.5 تا 3.7 میلیون واحد هدایت کند.

با این حال، حتی در صورت تحقق چنین اصلاحی نیز ساختار بلندمدت بازار الزاما مخدوش نخواهد شد. تا زمانی که شاخص درون کانال صعودی چندساله خود باقی بماند، می توان اصلاح های مقطعی را بخشی از روند طبیعی بازار دانست. بنابراین، مسیر آتی بورس بیش از هر زمان دیگری به تقابل رشد سودآوری شرکت ها و ریسک های سیاسی و ژئوپلیتیک وابسته خواهد بود.