به گزارش "ورزش سه"، ما در آستانه رسیدن به پایان ۱۰۴ مسابقه برگزار شده هستیم؛ طولانی‌ترین دوره در تاریخ این تورنمنت پس از افزایش تعداد تیم‌ها از ۳۲ به ۴۸ کشور.

تنها دو دیدار باقی مانده است: مسابقه رده‌بندی برای کسب مقام سوم بین انگلیس و فرانسه که روز شنبه ۱۸ جولای در میامی برگزار می‌شود، و فینال در نیویورک که در آن دو تیم برای بالا بردن مهم‌ترین جام فوتبال جهان تلاش خواهند کرد.

این تقابل تنها دومین فینال بین دو کشور اسپانیایی‌زبان در تاریخ جام‌های جهانی خواهد بود؛ پس از رویارویی تاریخی اروگوئه و آرژانتین در سال ۱۹۳۰. اسپانیا که در هفت بازی خود تنها یک گل دریافت کرده است، تلاش خواهد کرد تا ۱۶ سال پس از قهرمانی تاریخی خود در سال ۲۰۱۰، دومین جام جهانی خود را فتح کند؛ آن هم با تکیه بر همان سبک مالکیت توپ و چرخش پاس که به تیکی‌تاکا معروف شد.

در سوی دیگر، آرژانتین از عنوان قهرمانی خود در قطر ۲۰۲۲ دفاع خواهد کرد و به دنبال این است که به سومین تیم تاریخ تبدیل شود که دو دوره متوالی قهرمان جام جهانی می‌شود؛ دستاوردی که هیچ تیمی از زمان برزیل ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ به آن نرسیده است. علاوه بر این، آلبی‌سلسته به دنبال کسب چهارمین قهرمانی خود در جهان است تا با ایتالیا و آلمان به عنوان دومین تیم‌های پرافتخار تاریخ (تنها پشت سر برزیل با پنج عنوان قهرمانی) برابر شود.

نکته جالب اینجاست که این مسابقه تنها دومین تقابل اسپانیا و آرژانتین در یک جام جهانی خواهد بود؛ پس از پیروزی ۲ بر ۱ آرژانتین در دوره ۱۹۶۶.

داستان پشت پرده فینالیسیمایی که هرگز برگزار نشد

برای اولین بار در تاریخ، برنامه‌ریزی شده بود که قهرمانان اروپا و آمریکای جنوبی در فینالیسیما به مصاف هم بروند؛ مسابقه‌ای که می‌توانست پیش‌درآمدی بی‌نقص برای فینال جام جهانی امسال باشد. قرار بود این دیدار بین قهرمانان یورو و کوپا آمریکا در ۲۷ مارس ۲۰۲۶ در ورزشگاه لوسیل قطر برگزار شود.

با این حال، این مسابقه در نهایت به دلیل وخامت اوضاع امنیتی در خاورمیانه، به ویژه به دلیل تنش‌های مرتبط با رژیم اشغالگر، ایران و ایالات متحده لغو شد. برگزارکنندگان جام جهانی به این نتیجه رسیدند که برگزاری این مسابقه در منطقه، ریسک بزرگی برای بازیکنان، هواداران و کادر اجرایی دارد و همین موضوع باعث لغو چندین رویداد بین‌المللی مهم دیگر در منطقه شد.

علاوه بر بحران منطقه‌ای، توافقی نیز بر سر یک میزبان جایگزین حاصل نشد. یوفا گزینه‌های مختلفی از جمله برگزاری بازی در سانتیاگو برنابئوی مادرید یا حتی سازماندهی یک تقابل رفت و برگشتی بین اسپانیا و آرژانتین را بررسی کرد، اما فدراسیون فوتبال آرژانتین این پیشنهادها را رد کرد.

آرژانتین پیشنهاد داد بازی بعد از جام جهانی برگزار شود، اما تاریخ‌ها با تقویم تیم ملی اسپانیا هماهنگ نبود. در نهایت، فینالیسیما به طور قطعی لغو شد و هواداران را با حسرت تماشای این تقابل رها کرد.

سرنوشت در نهایت صحنه حتی بزرگ‌تری را هدیه داد: فینال جام جهانی.

روایت این مسابقه حول محور تقابل لیونل مسی ۳۹ ساله و لامین یامال تنها ۱۹ ساله می‌چرخد. هر دو یک اصالت مشترک دارند: پرورش‌یافته در لاماسیا، آکادمی معتبر بارسلونا. مسی مهم‌ترین فوتبالیست تاریخ باشگاه کاتالانی به شمار می‌رود، در حالی که یامال از هم‌اکنون به عنوان وارثی برای هدایت نسل بعدی دیده می‌شود.

این یک داستان با تم‌های سینمایی است؛ موضوعی که این فینال را به صحنه‌ای ایده‌آل برای نمادین کردن تغییر نسل بین یک اسطوره تثبیت‌شده و ستاره بزرگ آینده تبدیل می‌کند.

فینالیسیما هرگز نتوانست برگزار شود، اما فوتبال در نهایت جایزه بسیار بزرگ‌تری را تحویل داد: فینال جام جهانی بین اسپانیا و آرژانتین، با حضور مسی و یامال به عنوان نقش‌های اصلی نبردی که بهترین بازیکن گذشته را در برابر کسی قرار می‌دهد که بسیاری او را ستاره بزرگ بعدی فوتبال جهان می‌دانند.