به گزارش "ورزش سه"، ماه‌های اخیر برای پپ گواردیولا پر از تغییر بوده است. این مربی کاتالان بیش از یک دهه هدایت منچسترسیتی را بر عهده داشت و در این مدت، تمام جام‌های ممکن در فوتبال انگلیس و اروپا را به دست آورد. اما پس از یک دوره نتایج ضعیف، تصمیم گرفت ورزشگاه اتحاد را ترک کند و فصل جدیدی از زندگی‌اش را آغاز کند. او در گفت‌وگویی با OKX درباره شرایط شخصی‌اش، جام جهانی ۲۰۲۶ و یکی از حسرت‌های دوران مربیگری‌اش صحبت کرد.

گواردیولا به دنبال چالش‌های تازه‌ای بود. او در این مصاحبه گفت تصمیم گرفته برای مدتی از مربیگری فاصله بگیرد تا بیشتر در کنار خانواده‌اش باشد و به فعالیت‌هایی خارج از دنیای فوتبال بپردازد. او گفت:«از ۳۷ سالگی و در بارسلونا مربیگری را شروع کردم و حالا ۵۶ ساله‌ام. باید کارهای جدیدی را تجربه کنم. الان واقعاً خوشحالم.»

واقعیت این است که منچسترسیتی به این راحتی‌ها او را فراموش نخواهد کرد. حالا انزو مارسکا مأموریت دشواری دارد تا با ایده‌های جدید، هواداران سیتی را راضی کند و پس از فصلی که برای این باشگاه بسیار ناامیدکننده بود، دوباره آن را به روزهای موفقیت برگرداند.

گواردیولا همچنین گفت:«یک روز، بدون شک، دوباره به ورزشگاه اتحاد برمی‌گردم. اما فعلاً می‌خواهم پشت صحنه باشم. اگر به من نیاز داشته باشند، آنجا خواهم بود.»

این صحبت‌ها نشان می‌دهد که بخشی از وجود گواردیولا همچنان در منچستر مانده است. او بارها تأکید کرده که پروژه منچسترسیتی مهم‌ترین تجربه دوران مربیگری‌اش بوده، هرچند دوران پرافتخار خود در بارسلونا را نیز فراموش نمی‌کند. اینکه روزی به هر شکلی به سیتی برگردد، موضوعی است که خودش هم آن را دور از ذهن نمی‌داند.

یکی از خاطره‌انگیزترین رقابت‌های دوران مربیگری او، نبرد چندساله‌اش با یورگن کلوپ برای کسب عنوان بهترین تیم انگلیس بود. لیورپولِ کلوپ به تیمی تبدیل شده بود که می‌توانست حتی ماشین تقریباً بی‌نقص منچسترسیتیِ گواردیولا را هم به دردسر بیندازد. با این حال، رابطه این دو مربی همیشه بر پایه احترام متقابل بوده است.

گواردیولا گفت:«یورگن بزرگ‌ترین رقیب دوران مربیگری من بود. او هر ۲۰ دقیقه سیستم تیمش را عوض می‌کرد و واقعاً دیوانه‌ام می‌کرد.»

او درباره جام جهانی نیز گفت که طرفدار تیم ملی خاصی نیست و بیشتر از تیم‌هایی حمایت می‌کند که بازیکنان مورد علاقه‌اش در آن‌ها حضور دارند؛ بازیکنانی که یا مربی‌شان بوده یا علاقه ویژه‌ای به سبک بازی‌شان دارد. گواردیولا از چند تیم بزرگ نام برد، اما تأکید ویژه‌ای روی آرژانتین، فرانسه و پرتغال داشت.

او گفت:«من برنده جام جهانی خواهم بود، چون بازیکنان زیادی هستند که تحسین‌شان می‌کنم. همیشه از تیم‌هایی حمایت می‌کنم که بازیکنان مورد علاقه‌ام در آن‌ها بازی می‌کنند. اگر آرژانتین قهرمان شود، بازیکنانی در آن تیم هستند که با آن‌ها کار کرده‌ام و از موفقیت‌شان خوشحال می‌شوم. درباره فرانسه هم همین احساس را دارم. پرتغال هم بازیکنانی دارد که ارتباط و هماهنگی‌شان را واقعاً دوست دارم.»

گواردیولا درباره اسپانیا نیز توضیح داد که تیم لوئیس دلافوئنته برای قهرمانی در جام جهانی باید روی کیفیت فردی ستاره‌هایش حساب کند. او گفت:«اگر رودری بتواند در کنار پدری بر میانه میدان مسلط شود و لامین یامال هم روز خوبی داشته باشد، اسپانیا می‌تواند تفاوت را رقم بزند.»

در پایان، گواردیولا به یکی از حسرت‌های دوران مربیگری‌اش اشاره کرد. او که سال‌ها شایعه حضورش روی نیمکت تیم ملی برزیل مطرح بود، اعتراف کرد همیشه دوست داشته با نیمار کار کند. او گفت:«نیمار بازیکنی است که همیشه دوست داشتم مربی‌اش باشم. زمانی که با بایرن مونیخ مقابل بارسلونای مسی و نیمار بازی می‌کردیم،‌ می‌دیدم که آن‌ها مهارنشدنی بودند.»