به گزارش ورزش سه، پالایش نفت بندرعباس، با تیمی جوان به استقبال فصل جدید می‌رود‌؛ با ترکیبی از ستاره‌های جوان و آینده دار و با منابع مالی قابل توجه که هر تیمی را مدعی می‌کند. شاید پالایش نفت بندرعباس باشگاهی نباشد که شانس اصلی قهرمانی شناخته شود و از طرفی هم هیچ مربی‌ای را نباید بر اساس دوران حضورش در این تیم برای قهرمانی قضاوت کرد، اما حالا به باشگاهی تبدیل شده‌اند که انتظار می‌رود در بین تاپ فور قرار بگیرند.

افضل کارنامه قوی‌ای دارد، اما آیا ویژگی‌های او برای بندری‌ها مناسب است؟ آنچه که قطعاً حقیقت دارد این است که تیم‌های افضل جذابیت را به ارمغان می‌آورند و در اکثریت مسابقات تماشایی بازی می‌کنند. او با کسب پنج قهرمانی، پرافتخارترین مربی لیگ باشگاهی به شمار می‌رود. به تیم‌هایش انگیزه و نظم ارائه می‌دهد و با استراتژی سر و کار دارد. او برای باشگاهی که در طول فعالیت خود به موفقیت چشمگیری دست پیدا نکرده، سرمربی بزرگی محسوب می‌شود. اما دوران درخشان افضل به گذشته مربوط می‌شود و داستان چند فصل اخیر او چیز دیگری را روایت می‌کنند.

سوءظن‌هایی در طول دوران حرفه‌ای‌ این سرمربی وجود داشته‌‌ که در کار کردن با بازیکنان نخبه، همواره به مشکل خورده است. فصل گذشته او با هدایت مس سونگون، در حساس‌ترین مقاطع، ستاره‌هایی چون فرهاد فخیم، محمدرضا سنگ سفیدی، بهروز عظیمی و امیرحسین تقوی را کنار گذاشت و در نهایت جام قهرمانی که به آن نزدیک شده بود را از دست داد. 

افضل البته می‌تواند تغییر کند، همانطور که همه چیز و شرایط تغییر پیدا کرده است و گذر زمان نسخه جدید و یا قدیمی افضل را نشان می‌دهد. شاید ایده‌های جالبی در تاکتیک تیمی به نمایش گذاشته شود، شاید بندری‌ها با افضل به پرواز در بیایند و بهترین فصل را رقم بزنند. شاید ستاره‌های تیم زیر نظر او عملکرد فوق‌العاده‌ای به تصویر بکشند. اما این یک قمار بزرگ است. در ۵۱ سالگی، افضل برای انجام کاری استخدام شده که در گذشته هرگز انجام نداده است. مثلا به موفقیت رساندن یک تیم جوان را. چرا که او نمی‌تواند در طولانی مدت با بازیکنان دهه هشتادی کنار بیاید، به خصوص اینکه خلق‌وخوی بازیکنان این نسل شباهت زیادی به یکدیگر دارند. می‌توانید از صدیق زاده، ملی‌پوش جوان پالایش نفت بپرسید که چرا مصمم بندرعباس را ترک کند.