امید علی بابایی در آرمان ملی نوشت: قانون سوم نیوتون بسیار زیباست؛ قانونی که عمل و عکس العمل را به هر دو طرف مسأله نسبت می دهد. فرض کنید یک خودرو کوچک با جمعیتی متراکم درونش، با سرعتی غیرمجاز در حال حرکت است؛ بوق، چراغ های پرنور و سروصدای این خودرو چشم همه را خیره می کند، هر لحظه بر سرعت و شتاب خودرو افزوده می شود و ناگهان دیوار محکم و بلندی جلوی خودرو قرار می گیرد، خودرو با چنان نیرویی به دیوار برخورد می کند که نیروی عکس العمل وارده به خودرو به نابودی کامل آن منجر می شود.

در این بین شدت برخورد چنان است که ضربه وارده علیه خودرو عمل کرده و آن را به عقب پرتاب می کند. نگران نباشید! اینجا کلاس درس نیست ولی برخی قوانین فیزیک و مکانیک آنقدر زیبا هستند که ناخودآگاه می توان شرایط واقعی اجتماع را به کمک این قوانین، مهندسی کرد. اقلیت تندرو که با پروپاگاندای شدید و انواع تبلیغات و خودنمایی ها در فضاهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و… جامعه ما با خودروی کوچک خود در حال تخته گاز رفتن هستند اگر به دیوار محکم اتحاد آحاد جامعه و مسئولان دلسوز برخورد کنند، قطعا چنان نیرو و ضربه ای به آنان وارد خواهد شد که به کنج عزلت پرتاب خواهند شد.

امروز که قاطبه جمعیت ایران با هر دین، آیین و عقیده ای، تندروی و خودخواهی ناشی از آن را در مقابل آرامش و آسایش خود می بیند اگر پشتوانه و تکیه گاهی از طرف مسئولان داشته باشد می تواند با ایجاد یک جامعه متحد و قانون مدار در مقابل هرگونه تندروی بایستد و دیواری مستحکم تشکیل دهد. شرط کمتر آسیب دیدن این دیوار آن است که مصالح آن و ساختار مهندسی آن بر یک زمینه قوی قرار گرفته باشند، دولت؛ عاملی است که می تواند در شرایط کنونی به استحکام این دیوار کمک کند.

دولت به عنوان مجری امور قدرت این را دارد که زمینه مساعد و تجهیزات مناسب برای ساخت دیوار اتحاد ملی را تهیه کند و بدنه دیوار را با بدنه دولت همپوشان کرده تا با فداکاری جلوی تنش های اصلی را بگیرد و آنجاست که کل جامعه و به خصوص جوانان ایران که هیچ قدرتی توانایی مقابل با آنان را ندارد، بطن این دیوار را مستحکم کرده و هرگونه تنش وارده را از بین خواهند برد.

نکته کلیدی این است که دولت، سیاستگذاران و مسئولان دلسوز، از مقابله با تندروها و تندروی ها نترسند و فضا را برای حضور جوانان در ساختارهای اجرایی کشور فراهم کنند. در این شرایط دولت و جوانان می توانند بدنه و بطن دیوار اتحاد ملی را با چنان استحکامی بنا کنند که هرگونه برخورد با این اتحاد در قالب یک نیروی قدرتمند به خود تندروها بازگردد و چنان ضربه ای به آنان وارد کند که فکر بی قانونی و معرکه گیری از سرشان بیرون برود و مجبور شوند به خواسته های شرعی، قانونی و عرفی جامعه تن دهند.

مشکل اصلی اینجاست که دولت در ابتدای راه مقابله با تندروی ها قرار دارد و بدون اینکه از آحاد جامعه و مخصوصا جوانان برای بهینه کردن ساختار دولت بهره ببرد، می خواهد با نیروهای قدیمی و ساختارهای شکننده در مقابل ساختارشکنان تندرو بایستد. گام اول دولت برای ایجاد دیوار قوی و مستحکم اتحاد ملی باید تحقق خواسته های حداقلی جامعه باشد به طوری که مشکلات انرژی و اینترنت از ذهن جامعه فراموش شوند و مردم در زندگی روزمره خود بهبود محسوس شرایط اقتصادی را به چشم ببینند.

در گام بعدی، دولت باید با آغوش باز به استفاده از نیروهای جوان در بدنه و بطن خود بپردازد و از آنان در تصمیم گیری ها به طور مستقیم و علنی استفاده کند تا به همین سبب نیروهای تندرو و خودخواه از ساختارهای سیاستگذاری حذف و تصفیه شوند و خللی در ساختار محکم دیوار اتحاد ملی ایجاد نشود. در گام نهایی، خود دولت باید بدنه این دیوار را تشکیل دهد تا همگان به چشم ببینند که مردان سازندگی و اتحاد، به پشتوانه جوانان، هرگونه نیروی تفرقه برانگیز داخلی و خارجی را با اتحاد دولت و مردم دفع خواهند کرد.