به گزارش "ورزش سه"، در پاییز سال ۸۰ و بعد از مسجل شدن عدم صعود تیم ملی ایران به جام جهانی ۲۰۰۲، فضایی غم‌انگیز و افسرده، فوتبال ایران و هواداران را به خود آلوده کرده بود. تیم ملی ایران علیرغم ارائه نمایش هجومی و درخشان قربانی برنامه‌ریزی عجیب کنفدراسیون فوتبال آسیا شده و بعد از دوم شدن در گروه عربستان، در نهایت مقابل ایرلند قدرتمند و پرستاره نتوانست جواد صعود به جام جهانی ۲۰۰۲ را کسب کند و آن نسل درخشان و آماده، این تورنمنت را از دست داد. بلافاصله بعد از اتمام مسابقات مقدماتی جام جهانی، اولین دوره بازی‌های لیگ برتر در اواسط پاییز و با بازی پرسپولیس و فولاد در ورزشگاه آزادی آغاز شد. مسابقات آن فصل به شکل معناداری کم‌تماشاگر و البته بدون هیجان بود و تیم‌های مدعی نیز نتوانستند نمایش چندان دلپذیر و خوبی از خود ارائه دهند. اما پرسپولیس یکی از عجیب‌ترین فصول تاریخ خود را سپری کرده و در مقطعی که هر چند هفته یک بار یک مدیرعامل و حتی مالک داشت، در این فصل نخست نمایش چندان خوبی از خود ارائه نداده و وضعیت بغرنجی را تجربه کرد. 

حتی در یک مقطع احمدرضا عابدزاده برای چند روز جای علی پروین سرمربی پرسپولیس شد، اما بازیکنان تمایلی به کار کردن با او نشان ندادند و رای علی میرزایی، مدیرعامل وقت پرسپولیس وتو شد. دست به دست شدن این باشگاه بین مدیرعاملان مختلف و عدم تمایل سازمان تربیت بدنی به ادامه مالکیت بر پرسپولیس، شرایط این تیم را بسیار متلاطم و دشوار کرده بودو به هر حال پرسپولیس در نیم‌فصل دوم خودش را به رتبه‌های بالای جدول رسانده و در نهایت با زیرکی و تیزهوشی قهرمان شد. اما در اسفند سال ۸۰ خبر وحشتناک و تلخ سکته احمدرضا عابدزاده در تاریخ دوازدهم اسفند، شوک بزرگی به فوتبال ایران وارد کرد. البته عابدزاده از آن حادثه تلخ جان سالم به در برد و او همچنان یکی از محبوب ترین ورزشکاران تاریخ ایران محسوب می‌شود. 

چند روز بعد از این حادثه و در تاریخ 17 اسفند، پرسپولیس در مسابقه اولین هفته مسابقه برگشت در اهواز به مصاف فولاد رفت. قرمزپوشان این بازی با دو گل سهراب انتظاری به برتری رسیده و خودشان را به صدر جدول نزدیک کرده بودند. اما بریده یک تکه از نشریه جهان فوتبال که از آرشیو بهنام جعفرزاده به دست ما رسیده، در آن مقطع گزارش جالبی از وضعیت پرسپولیس منتشر کرده است. علی پروین سرمربی محبوب و پرافتخار باشگاه پرسپولیس در پایان مسابقه خطاب به خبرنگار جهان فوتبال صحبت‌های جالبی کرده و به او گفته که "به سردبیرت بگو این بود یحیی گل‌محمدی؟ این بود مربی خارجی؟"

ماجرا از این قرار است که نشریه جهان فوتبال در آن مقطع به شدت هوادار ورود مربیان مدرن و خارجی به فوتبال ایران بود. میروسلاو بلاژوویچ به شدت تحت حمایت این نشریه قرار داشته و در واقع آنها به نوعی به مخالفت نرم با جریان سنتی فوتبال ایران و مربیانی مانند علی پروین، ناصر حجازی و منصور پور‌حیدری می‌پرداختند. به همین علت علی پروین بعد از کسب پیروزی مقابل وینکو بگوویچ که در آن مقطع یکی از مربیان خارجی ترند فوتبال ایران بود، اینگونه به پژمان راهبر، سردبیر وقت جهان فوتبال طعنه زده و به نوعی با برتری در تقابل مستقیم، اینگونه ابراز قدرت کرده است. 

اما نکته دیگر در مورد یحیی گل‌محمدی است. یحیی نیز بازیکنی بود که به شدت مورد علاقه بگوویچ قرار داشت و بعد از جدایی از پرسپولیس در سال ۷۷ و انتقال به فولاد، تولدی دوباره پیدا کرد. یحیی به قدری در ترکیب فولاد نمایش درخشانی داشت که تبدیل به بازیکن ثابت تیم ملی در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ تبدیل شده و تا پایان جام جهانی ۲۰۰۶ این روند را استمرار بخشید. به همین علت و در آن مقطع، انتقادات زیادی نسبت به علی پروین مبنی بر اعلام عدم نیاز به یحیی وجود داشت و با توجه به پیروزی پرسپولیس مقابل فولاد و یحیی و بگوویچ، علی پروین اینگونه سرمست و بااعتماد به‌نفس، به این برتری واکنش نشان داده است. البته خود علی پروین علاقه زیادی به یحیی داشت و تنها چند ماه بعد و در شهریور سال ۸۱ با نظر این سرمربی باتجربه، این مدافع باکیفیت با قراردادی ۵۰ میلیونی و به عنوان گران‌ترین بازیکن وقت تاریخ فوتبال ایران، دوباره لباس پرسپولیس را به تن کرد.

جالب اینجاست که تنها چند هفته از قرارداد یحیی با فولاد باقی مانده بود، اما پرسپولیس قصد داشت به هر نحوی زمینه جذب این بازیکن را فراهم کند و به همین علت آنها این عدد سنگین را به عنوان رضایت‌نامه به فولاد پرداخت کردند. یحیی نیز دو سال قبل و در یک مصاحبه اختصاصی با ورزش سه، به شدت نسبت به علی سلطان ابراز ارادت و علاقه کرده و مدعی شد در دوران کودکی، تنها اسطوره‌اش علی پروین بوده است. همچنین یحیی فاش کرد که در ابتدای دوران ورزشی خود و در مقطع حضور در بانک تجارت، به شدت مورد توجه پرسپولیس و علی پروین قرار داشته و البته این باشگاه محبوب نتوانسته رضایت‌نامه یحیی را از بانک تجارت در آن مقطع بگیرد.

همچنین علی پروین اولین کسی بود که در شهریور سال ۷۲، یحیی را به تیم ملی دعوت کرده و او در کنار علی دایی و کریم باقری در جام اکو مقابل پاکستان، اولین بازی خود را نیز انجام داد. بازیکنانی که در ادامه دورانی درخشان را در فوتبال ایران رقم زدند. البته یحیی گل‌محمدی یک سال بعد و پس از جدایی غیرمنتظره علی پروین از فوتبال در آبان سال ۷۲، به پرسپولیس آمد و در تا سال ۷۷ در ترکیب این تیم بازی کرد؛ پس یک جدایی غیرمنتظره به علت یک بیماری شدید و البته بازگشت به پرسپولیس در سال ۸۱، با سلام و صلوات و با لقب گران‌ترین بازیکن وقت تاریخ فوتبال ایران.

پرسپولیس اگرچه تا پایان سال 80 فاصله قابل توجهی با استقلال داشت، اما از غفلت رقیب در بهار سال ۸۱ استفاده کرده و در فاصله چند هفته مانده به آغاز جام جهانی ۲۰۰۲، در شرایطی عجیب به قهرمانی رسید. پرسپولیس در هفته پایانی و در دیداری دراماتیک و فراموش‌نشدنی در تهران مقابل فجر به پیروزی رسید و با استفاده از شکست استقلال در مقابل ملوان، عنوان قهرمانی اولین دوره لیگ برتر را از آن خود کرد. فصلی که بی‌تردید از ذهن هواداران فوتبال فراموش نمی‌شود و پرسپولیس با علی پروین در شرایطی عنوان قهرمانی را از آن خود کرد که در حال سپری کردن یکی از بدترین دوران حیات خود از حیث سخت‌افزاری و مدیریتی بود.