به نقل از همشهری آنلاین، آرش نهاوندی: این مطالعه که در نشریه Aging منتشر شده است، پژوهشگران یک کارآزمایی بالینی را با شرکت 48 مرد دارای اضافه وزن در ژاپن طراحی کردند و تأثیر تغییر رژیم غذایی و یک برنامه ورزشی ساده را بر مردان 50 تا 74 ساله طی یک دوره سه ماهه بررسی کردند. در طول این دوره 9 هفته ای، نیمی از شرکت کنندگان از یک برنامه سلامتی دقیق و نظام مند پیروی کردند، در حالی که نیم دیگر به عادات معمول خود ادامه دادند.

دانشمندان برای سنجش تأثیر این تغییرات، پیش و پس از مطالعه از تمامی شرکت کنندگان نمونه خون گرفتند و همچنین DNA آن ها را برای شناسایی تغییرات شیمیایی که نشانگر سن سلولی هستند، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.

به طور مشخص، آن ها از ابزار سنجشی به نام DunedinPACE استفاده کردند. این ابزار به جای ارزیابی سن تقویمی فرد بر حسب سال، نرخ دقیقِ فعلیِ پیر شدن بدن فرد را محاسبه می کند.

به گفته پژوهشگران، مردانی که ماست پروبیوتیک مصرف کرده، رژیم غذایی خود را اصلاح نموده و ورزش کرده بودند، در مقایسه با گروه شاهد، کاهش معناداری (از نظر آماری) در سرعت پیر شدن خود نشان دادند. در این مردان، سرعت پیری بیولوژیکی حدود 2.2 درصد کاهش یافت.

این میزان کاهش تقریبا با میزان کند شدن روند پیری بیولوژیکی در نتیجه کاهش 25 درصدی مصرف کاالری روزانه قابل مقایسه است. دو سال قبل و در جریان یک مطالعه در آمریکا شرکت کنندگان میزان کالری دریافتی روزانه خود را 25 درصد کاهش داده بودند که نشان داده شده بود در کاهش سرعت پیری موثر است.

این کاهش در سرعت پیری با مصرف ماست پروبیوتیک مستقل از کاهش وزن بدن رخ داد؛ به این معنا که ارتباط مستقیمی با تغییرات شاخص توده بدنی شرکت کنندگان یا تعداد دقیق جلسات ورزشی ثبت شده توسط آن ها نداشت.

از آنجا که این مطالعه سه عامل متمایز پروبیوتیک ها، رژیم غذایی و ورزش را با هم ترکیب کرد، نویسندگان نتیجه گرفتند که مزایای ضد پیری را نمی توان به هیچ جزء واحدی نسبت داد. در عوض، به نظر می رسد که کاهش سرعت پیری، نتیجه ی یک اثر ترکیبی است.