به گزارش "ورزش سه"، فرانسه، تیمی قدرتمند تحت هدایت دیدیه دشان که با عبور از سد سوئد، پاراگوئه و مراکش به این مرحله رسیده و از مدعیان اصلی کسب سومین ستاره قهرمانی خود است.

لیست انتخابی دشان با حواشی زیادی همراه بود. خط خوردن ادواردو کاماوینگا پس از فصل ضعیفش در رئال مادرید و به ویژه دعوت از تنها پنج هافبک برای تورنمنتی با این سطح از درگیری، بحث‌برانگیز شد. انتخاب ان‌گولو کانته، مانو کُنه، آدرین رابیو، اورلین شوامنی و وارن زایر امری نشان داد که دشان فیزیک و قدرت درگیری را به کیفیت فنی ترجیح می‌دهد. 

با مصدومیت شوامنی، رابیو و کونه زوج خط میانی را تشکیل می‌دهند. فلسفه دشان بر پایه دفاع مستحکم، برتری در دوئل‌ها و سپردن کار به خلاقیت مهره‌های هجومی استوار است؛ فرمولی که قهرمانی ۲۰۱۸ و فینال ۲۰۲۲ را برای آن‌ها به ارمغان آورد.

خروس‌ها با سیستم ۱-۳-۲-۴ بازی می‌کنند. آن‌ها در خط دفاعی از یک مدافع کناری محافظه‌کار مانند ژول کنده و یک مدافع هجومی‌تر مثل تئو هرناندز بهره می‌برند. تمام جادوی فرانسه در خط حمله مرگبار این تیم خلاصه شده است؛ جایی که بازیکنانی چون کیلیان امباپه، عثمان دمبله، دزیره دوئه، بردلی بارکولا و مایکل اولیسه با استفاده از فضاهای خالی، هر موقعیتی را به خطری جدی تبدیل می‌کنند. 

آمار خط حمله فرانسه در این تورنمنت شگفت‌انگیز است؛ امباپه با ۸ گل و ۳ پاس گل صدرنشین گلزنان است، اولیسه با ۵ پاس گل بهترین پاسور جام به شمار می‌رود و دمبله نیز ۴ گل و ۲ پاس گل ثبت کرده است. فرانسه در مجموع ۱۶ گل به ثمر رسانده و تنها ۲ گل دریافت کرده است.

با وجود این کارنامه درخشان، تیم دشان نقاط ضعفی هم دارد. آن‌ها در برابر خطوط دفاعی بسیار فشرده و کم‌ریسک دچار مشکل می‌شوند؛ همان‌طور که در دیدار مقابل پاراگوئه کارشان به ضربات پنالتی کشید. 

فرانسه در حملات تیمی بلندمدت و مالکیت‌های طولانی، به دلیل سرعت پایین گردش توپ در میانه زمین، خلاقیت کمتری دارد. با این حال، فرانسه تیمی عمل‌گرا، عمودی و به شدت رقابت‌طلب است که تمام بازی خود را روی قدرت بدنی و ضربات نهایی مهاجمانش قمار می‌کند.