به نقل از فرادید: بررسی های جدید نشان می دهد یکی از نخستین انسان های هومو ساپینس (انسان خردمند) که حدود 100 هزار سال پیش در سرزمین کنونی اسراییل زندگی می کرد، احتمالاً با یک ابزار سنگی تیز از ناحیه صورت مورد حمله قرار گرفته است. باستان شناسان معتقدند این یافته می تواند قدیمی ترین شواهد شناخته شده از خشونت میان انسان ها با استفاده از سلاح برنده باشد.

نتایج این پژوهش که در نشریه Scientific Reports منتشر شده، بر پایه بررسی دقیق جمجمه و استخوان فک فردی موسوم به قفزه 25 به دست آمده است؛ مردی بالغ که در دوران پارینه سنگی میانی به طور عمدی در غار قفزه در اسراییل دفن شده بود.

غار قفزه یکی از مهم ترین محوطه های باستان شناسی جهان به شمار می رود. دست کم 27 انسان بین حدود 145 هزار تا 92 هزار سال پیش در این غار دفن شده اند و از قدیمی ترین نمونه های شناخته شده انسان خردمند در خارج از قاره آفریقا محسوب می شوند.

پژوهشگران با استفاده از میکروسکوپ های پیشرفته و تصویربرداری میکروسی تی دریافتند که این مرد بالغ دارای یک بریدگی عمیق در سمت چپ فک پایین بوده است. این آسیب علاوه بر استخوان فک، یکی از دندان های آسیای کوچک و بخشی از فک بالا را نیز درگیر کرده بود.

بررسی استخوان ها نشان داد که آثار ترمیم زخم وجود دارد؛ موضوعی که نشان می دهد این فرد پس از وارد شدن جراحت، برای مدتی زنده مانده است.
پیش از این تنها تعداد محدودی از آسیب های ناشی از سلاح های تیز یا پرتابه ها در اسکلت های مربوط به دوره پارینه سنگی میانی شناسایی شده بود. هرچند برخی از این جراحات ممکن است در جریان شکار ایجاد شده باشند، اما باستان شناسان معتقدند بسیاری از آنها به احتمال زیاد ناشی از درگیری و خشونت میان انسان ها بوده اند.

یکی از نکات مهم این پژوهش، محل قرار گرفتن بریدگی است. این زخم در سمت چپ صورت فرد قرار دارد؛ موضوعی که به گفته پژوهشگران، احتمال عمدی بودن آسیب را تقویت می کند.

آنها توضیح می دهند که در مطالعات پزشکی قانونی امروزی نیز آسیب های ناشی از ضربه در ناحیه چپ صورت بیشتر مشاهده می شود؛ الگویی که معمولاً به غالب بودن افراد راست دست در درگیری های رودررو نسبت داده می شود.

هنوز مشخص نیست این زخم دقیقاً با چه ابزاری ایجاد شده است، اما ابزارهای سنگی کشف شده در غار قفزه، از جمله خراشنده های سنگ چخماق و نوک ابزارهای تیز که می توانستند به عنوان سرنیزه مورد استفاده قرار گیرند، از گزینه های احتمالی هستند.

پژوهشگران تأکید می کنند که اگر تفسیر آنها درباره منشأ این بریدگی درست باشد، این آسیب قدیمی ترین نمونه مستند از جراحت ناشی از سلاح برنده در سوابق باستان شناسی خواهد بود.

به گفته نویسندگان، این یافته علاوه بر ارائه شواهدی از خشونت میان انسان های اولیه، نشان می دهد نخستین گروه های انسان خردمند که از آفریقا مهاجرت کردند، از رفتارهای اجتماعی پیچیده ای مانند مراقبت از افراد زخمی، آیین های تدفین و احتمالاً درگیری های میان فردی برخوردار بوده اند.