به گزارش "ورزش سه"، لیونل مسی (۳۹ ساله) همراه با تیم ملی آرژانتین پس از پیروزی ۳ بر ۲ مقابل مصر به مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی صعود کرد. در همین حال، نواک جوکوویچ (۳۹ ساله) پس از یک نبرد ۵ ساعت و ۱۵ دقیقه‌ای مقابل اوژه-الیاسیم با نتایج ۷-۶، ۳-۶، ۶-۳، ۶-۷ و ۷-۶، راهی نیمه‌نهایی ویمبلدون شد تا به مصاف یانیک سینر برود. این گزارش به تحلیل عملکرد این دو ابرستاره در این مسابقات می‌پردازد.

اگرچه تمام دنیا روی جام جهانی فوتبال متمرکز است، اما نباید فراموش کرد که هم‌زمان دو رویداد بزرگ دیگر یعنی تنیس ویمبلدون و تور دو فرانس در حال برگزاری است.

 جوکوویچ پس از پیروزی ماراتن‌گونه خود با اشاره به بازی آرژانتین و مصر گفت: «دوست داشتم من هم می‌توانستم فقط ۹۰ دقیقه بازی کنم.» همین جمله بهانه‌ای شد تا بررسی کنیم کدام‌یک در طول یک مسابقه فشار بیشتری را تحمل می‌کند؛ مسی یا جوکوویچ؟

هرچند جوکوویچ ۳ ساعت و ۴۵ دقیقه بیشتر از مسی در زمین حضور داشت، اما مسافت طی‌شده توسط آن‌ها شگفت‌انگیز است. زمین استادیوم مرسدس بنز آتلانتا (محل بازی آرژانتین) ۱۰۵ در ۶۹ متر است، در حالی که زمین مرکزی ویمبلدون تنها ۲۳.۷ متر طول و ۸.۲ متر عرض دارد.

مسی در شبی که یک گل زد و یک پاس گل داد، ۸.۲۷۵ کیلومتر مسافت طی کرد. در مقابل، داده‌های آماری جوکوویچ نشان می‌دهد که این تنیس‌باز صرب تنها ۳.۵۵ کیلومتر راه رفته است؛ یعنی حتی کمتر از نصف مسافت مسی.

همه می‌دانند که مسی بخش زیادی از مسافت بازی را پیاده‌روی می‌کند، اما در تنیس نمی‌توان با راه رفتن امتیاز گرفت. مسی در این مسابقه ۵۰۶ متر را با سرعت بالای ۲۰ کیلومتر بر ساعت استارت زد. این رقم برای جوکوویچ بیش از دو برابر بود! او حدود ۱۱۸۱ متر را در قالب استارت‌های انفجاری و کوتاه دوید؛ یعنی نزدیک به ۳۴ درصد از کل مسافت طی‌شده توسط جوکوویچ به صورت استارت سریع بوده است.

در فوتبال بازیکنان تنها یک استراحت رسمی ۱۵ دقیقه‌ای بین دو نیمه دارند (جدای از وقت استراحت پزشکی و نوشیدن آب). در تنیس اما بازیکنان پس از هر دو گیم ۹۰ ثانیه و در میان ست‌ها ۲ دقیقه استراحت می‌کنند.

زمان مفید بازی (جریان داشتن توپ) در دیدار مسی ۵۶ دقیقه و در دیدار جوکوویچ ۵۳ دقیقه بود. با این حال، جوکوویچ به دلیل ماهیت تنیس، در مجموع حدود ۴ ساعت و ۱۵ دقیقه را در فواصل میان گیم‌ها، ست‌ها و زمان‌های آماده‌شدن برای سرویس، در حالت استراحت یا ریکاوری کوتاه بوده است.

دمای هوا در آتلانتا ۳۳ درجه و در لندن ۳۱ درجه سانتی‌گراد بود. البته سقف ورزشگاه مسی بسته بود و سیستم تهویه دما را به ۲۹ درجه رساند، اما جوکوویچ زیر آفتاب مستقیم بازی کرد.

مسی در طول بازی حداکثر دو لیتر آب از دست داد و با حدود یک کیلوگرم کاهش وزن زمین را ترک کرد. اما جوکوویچ بین ۶.۸ تا ۷.۵ لیتر مایعات از دست داد. از آنجا که سیستم گوارش انسان در طول ماراتن‌های ورزشی نمی‌تواند بیش از ۱ تا ۱.۲ لیتر آب در ساعت جذب کند، بدن او با کمبود شدید آب مواجه شد و در نهایت ۲.۵ کیلوگرم وزن کم کرد.

مسی و سیستم هوازی: فوتبال بیشتر متکی بر سیستم هوازی (با اکسیژن) است. بدن مسی جریان ثابتی از اکسیژن را برای تبدیل کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها به انرژی دریافت می‌کند. مسی تقریباً ۸۰ درصد بازی را راه می‌رود یا نرم می‌دود و سپس برای ۴ یا ۵ ثانیه تغییر ریتم می‌دهد. او در این مسابقه حدود ۱۵۰۰ کالری سوزاند.

جوکوویچ و سیستم بی‌هوازی: تنیس یک ورزش کاملاً بی‌هوازی (بدون اکسیژن) است. جوکوویچ از لحظه ضربه سرویس تا پایان امتیاز، حرکات انفجاری با حداکثر سرعت انجام می‌دهد. اگر تبادل توپ طولانی شود، اسید لاکتیک در عضلات او تجمع یافته و سوزش شدیدی ایجاد می‌کند. ضربان قلب جوکوویچ در این مسابقه بارها به ۱۸۰ بار در دقیقه رسید و او بین ۳۵۰۰ تا ۴۰۰۰ کالری مصرف کرد.