به گزارش ورزش سه، جام جهانی ۲۰۲۶ یک بار دیگر ثابت کرده که بزرگ‌ترین تورنمنت ملی فوتبال دنیا می‌تواند معادلات توپ طلا را در عرض چند هفته کاملاً دگرگون کند. چرا؟ در جدیدترین بررسی‌ها مشخص شده که درخشش ستاره‌ها با پیراهن تیم‌های ملی در جام جهانی 2026، شانس بسیاری از مدعیان توپ طلا را زیر و رو کرده است.

سال‌های جام جهانی همیشه با سال‌های عادی تفاوت دارند. اگرچه عملکرد بازیکنان در طول فصل باشگاهی نقش مهمی در تعیین برنده توپ طلا دارد، اما تاریخ این جایزه نشان داده که در سالهای جام جهانی، این تورنمنت اغلب آخرین و تعیین‌کننده‌ترین رأی را صادر می‌کند. ستاره‌هایی که تا پیش از آغاز مسابقات شانس چندانی نداشتند، با چند نمایش درخشان ناگهان به جمع مدعیان بازمی‌گردند و در مقابل، بازیکنانی که فصل فوق‌العاده‌ای را پشت سر گذاشته‌اند، ممکن است با چند بازی نه‌چندان موفق جایگاه خود را از دست بدهند.

آمار منتشرشده از میزان شانس مدعیان توپ طلا نشان می‌دهد که جام جهانی ۲۰۲۶ دقیقاً همان تأثیر همیشگی را بر رقابت توپ طلا گذاشته و حتی پیش از برگزاری دیدارهای پایانی، جدول مدعیان دستخوش تغییرات بزرگی شده است.

بزرگ‌ترین برنده این تحول، ۳۹ ساله، لیونل مسی است. فوق‌ستاره آرژانتینی پیش از آغاز جام جهانی تنها ۰.۹۷ درصد شانس برای فتح توپ طلا داشت، اما حالا این عدد به ۱۰.۳۴ درصد رسیده است؛ جهشی خیره‌کننده معادل ۹۶۶ درصد که او را از یک نام تقریباً خارج از معادلات به پنجمین مدعی اصلی این جایزه تبدیل کرده است.

حالا در جدول مدعیان توپ طلا تنها هری کین، کیلیان امباپه، عثمان دمبله و مایکل اولیسه بالاتر از مسی قرار دارند. اگر آرژانتین بتواند به مسیر موفق خود در جام جهانی ادامه دهد، شانس فوق‌ستاره این تیم بیش از پیش افزایش خواهد یافت؛ تا جایی که رویای کسب نهمین توپ طلای او، که تا یک ماه قبل تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسید، دوباره رنگ واقعیت گرفته است.

در صدر جدول همچنان هری کین قرار دارد. مهاجم انگلیس با ۲۲.۲۷ درصد شانس، مهم‌ترین مدعی کسب توپ طلا محسوب می‌شود. او پیش از آغاز جام جهانی نیز با ۲۰.۱۱ درصد در رتبه نخست قرار داشت و عملکردش در این مسابقات باعث شده جایگاهش را اندکی مستحکم‌تر کند.

با این حال، جدی‌ترین تهدید برای کین، کیلیان امباپه است. ستاره فرانسوی که فصل پرفرازونشیبی را در رئال مادرید پشت سر گذاشته بود، با هفت گل در جام جهانی و عملکرد موفق فرانسه، شانس خود را از ۴.۳۶ درصد به ۱۹.۳۰ درصد رسانده است؛ رشدی ۳۴۳ درصدی که فاصله او با کین را به تنها سه درصد کاهش داده است. در حال حاضر این دو ستاره روی هم بیش از ۴۱ درصد شانس کسب توپ طلا را در اختیار دارند.

جام جهانی همچنین جان تازه‌ای به پرونده چند ستاره دیگر بخشیده است. جود بلینگام، هافبک ۲۳ ساله انگلیس، که پس از یک فصل نه‌چندان موفق در رئال مادرید تقریباً از جمع مدعیان خارج شده بود، حالا با رشد ۵۶۶ درصدی، شانس خود را از ۰.۶۴ درصد به ۴.۲۶ درصد رسانده و دوباره وارد جمع ۱۰ مدعی اول شده است.

ارلینگ هالند یکی دیگر از برندگان بزرگ این تورنمنت بوده است. مهاجم نروژ با هفت گل و رساندن تیمش به مرحله یک‌چهارم نهایی، شانس خود را از ۱.۹۲ درصد به ۶.۵۹ درصد افزایش داده که معادل رشدی ۲۴۳ درصدی است.

مایکل اولیسه هم از ۸.۱۷ درصد به ۱۲.۰۶ درصد رسیده و جایگاهش را در میان مدعیان تثبیت کرده است. کریستیانو رونالدو با افزایش شانس از ۰.۸۰ درصد به ۲.۷۹ درصد همچنان در فهرست نامزدها حضور دارد و وینیسیوس جونیور از ۰.۹۷ درصد به ۲.۱۳ درصد رسیده است.

جالب اینکه بعضی از مدعیان اصلی فصل باشگاهی، بیشترین آسیب را از این مسابقات دیده‌اند. دکلان رایس با سقوط از ۱۰.۸۹ درصد به ۳.۴۵ درصد، بزرگ‌ترین افت را تجربه کرده و ۶۸ درصد از شانس خود را از دست داده است.

خویچا کواراتسخلیا از ۷.۲۶ درصد به ۴.۸۳ درصد سقوط کرده، رافینیا از ۱.۲۸ درصد به ۰.۸۹ درصد رسیده، عثمان دمبله از ۱۴.۵۲ درصد به ۱۲.۰۶ درصد کاهش یافته و خولین آلوارز از ۱.۲۸ درصد به ۱.۰۸ درصد رسیده است.

شاید بهترین نمونه برای نشان دادن تغییر معادلات، پاری‌سن‌ژرمن باشد. این باشگاه پیش از آغاز جام جهانی پنج نماینده در میان ۱۰ مدعی اصلی توپ طلا داشت؛ دمبله، اولیسه، کواراتسخلیا، ویتینیا و دزیره دوئه. اما حالا تنها بازیکنانی توانسته‌اند جایگاه خود را حفظ کنند که در جام جهانی هم عملکرد درخشانی داشته‌اند. اثبات دوباره این گزاره که در سال جام جهانی، موفقیت با پیراهن تیم ملی می‌تواند همه دستاوردهای فصل باشگاهی را تحت‌الشعاع قرار دهد.