به گزارش "ورزش سه"، تصور فوتبالیستی که سالی دیوانه‌وارتر از آندریاس شیلدروپ را پشت سر گذاشته باشد، واقعاً دشوار است. او در ماه ژانویه تا آستانه جدایی از بنفیکا پیش رفت، اما شب گذشته در نقش بهترین یار هالند ظاهر شد تا با حذف برزیل، نروژ را برای نخستین بار در تاریخ راهی مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی کند.

بنفیکا زمانی با پرداخت ۹ میلیون یورو و در حالی که شیلدروپ تنها ۱۹ سال داشت، او را از نوردشیلند به خدمت گرفت. پابلو مورنو که در آن زمان عضو کادر فنی نوردشیلند بود، به روزنامه مارکا گفته بود:«همان لحظه که او را دیدم، فهمیدم قرار است ستاره بزرگی شود. چهره و اندامش مثل یک بچه است، انگار تازه از مدرسه بیرون آمده. شاید سریع‌ترین یا قدرتمندترین بازیکن نباشد، اما کیفیت فوق‌العاده‌ای دارد.»

شیلدروپ هنگام معرفی رسمی‌اش در بنفیکا گفته بود:«این یکی از بهترین روزهای زندگی من است.»

اما آغاز دوران حضورش در ورزشگاه دالوژ چیزی جز یک کابوس نبود. تنها شش ماه بعد، او به صورت قرضی به نوردشیلند بازگشت. در آن مدت فقط دو بازی برای تیم اصلی بنفیکا انجام داده بود و حتی مدتی به تیم دوم باشگاه هم فرستاده شد.

او درباره بازگشتش به دانمارک گفت:«می‌دانستم اگر قرار باشد از بنفیکا جدا شوم، نوردشیلند بهترین مقصد برای من است. همه افراد باشگاه را می‌شناسم و می‌دانم همه چیز چگونه پیش می‌رود، بنابراین احساس می‌کنم اصلاً از اینجا نرفته بودم.»

حضور ثابت در ۳۱ مسابقه از ۳۸ بازی فصل و نقش مستقیم در خلق ۲۰ گل باعث شد بنفیکا برای فصل ۲۵-۲۰۲۴ دوباره او را به تیم بازگرداند.

هم برونو لاژه و هم ژوزه مورینیو فرصت بیشتری به او دادند. شیلدروپ نشان داد وینگری است که در نبردهای تک‌به‌تک بسیار تمیز و تکنیکی بازی می‌کند و از کناره‌های محوطه جریمه نیز خطرناک است، اما عملکردش همچنان نوسان داشت.

در همین شرایط، سال گذشته نام او در یک پرونده خارج از فوتبال درباره توزیع محتوای سوءاستفاده جنسی، مربوط به زمانی که ۱۹ سال داشت، مطرح شد و به شدت زیر فشار رسانه‌ها قرار گرفت. شیلدروپ در واکنش گفت:«هیچ بهانه‌ای برای کاری که انجام دادم ندارم.»

در نهایت، دادگاهی در دانمارک او را به ۱۴ روز زندان محکوم کرد. به نظر می‌رسید دوران حضورش در بنفیکا به پایان رسیده باشد و حتی انتقالش به مایورکا در نقل‌وانتقالات زمستانی تقریباً قطعی شده بود، اما درخشش او با زدن دو گل مقابل رئال مادرید در آخرین هفته مرحله لیگ لیگ قهرمانان اروپا باعث شد مورینیو این انتقال را متوقف کند.

از آن زمان، شیلدروپ جایگاه خود را در سمت چپ زمین تثبیت کرد و فصل را با آمار ۱۰ گل و ۵ پاس گل، به عنوان دومین بازیکن مؤثر بنفیکا از نظر مشارکت در گل‌ها، تنها پس از وانگلیس پاولیدیس، به پایان رساند.

او همچنین در بین تمام وینگرهای لیگ پرتغال: بهترین میانگین پاس موفق در محوطه جریمه حریف (۲.۴۹) را داشت، بیشترین میانگین لمس توپ در محوطه جریمه حریف (۹.۶۷) را ثبت کرد، از نظر پاس‌های کلیدی (۱.۴۱) سوم شد، در اقدامات هجومی (۸.۹۲) و دریبل موفق (۳.۷۶) چهارم بود، و از نظر سانترهای موفق (۱.۴۶) در رتبه نهم قرار گرفت.

این تحول بزرگ حتی باعث شد نام او به عنوان گزینه احتمالی بارسلونا در صورت منتفی شدن جذب مارکوس رشفورد مطرح شود. شیلدروپ درباره این شایعات گفت:«واقعاً چیزی درباره آن نمی‌دانستم، اما اگر حقیقت داشته باشد، فوق‌العاده خواهد بود.»

با این حال، او در حالی راهی جام جهانی شد که رقابت برای حضور در جناح چپ تیم ملی نروژ را به آنتونیو نوسا باخته بود.

تنها بازی‌ای که از ابتدا به میدان رفت، برابر فرانسه در آخرین مسابقه مرحله گروهی بود که در آن پاس گل آسگارد را داد. اما مقابل برزیل، او در آغاز نیمه دوم به جای وینگر لایپزیش وارد زمین شد و هر بار که نروژ موفق می‌شد توپ را به او برساند، به کابوسی برای دانیلو تبدیل می‌شد.

آمار او در این مسابقه چشمگیر بود: حضور در ۴۱ صحنه بازی، ۲۵ پاس صحیح از ۲۷ پاس، موفقیت در یک دریبل از دو تلاش، ۱۸ حمل توپ و دو پاس کلیدی که هر دو با گل‌های هالند به پاس گل تبدیل شدند و ورزشگاه مت‌لایف را منفجر کردند.

استاله سولباکن، سرمربی نروژ، پس از بازی گفت:«من هر روز کیفیت‌های او را می‌بینم. وارد زمین شد و دقیقاً همان کاری را انجام داد که انتظار داشتیم. بیشتر از این نمی‌شود از یک بازیکن خواست. آن هماهنگی با هالند چیزی نیست که بتوان تمرینش داد؛ یا وجود دارد یا ندارد. رختکن کاملاً به او ایمان دارد، چون بارها دیده که می‌تواند چنین لحظاتی خلق کند.»