به گزارش ورزش سه، مهدی تارتار در دو دهه اخیر یک سرمربی پرکار و مشغول در فوتبال ایران بوده که حضور روی نیمکت تیم‌های مختلفی را تجربه کرده است. گرچه مهدی تارتار چندی قبل در مصاحبه مدعی شد دیگر به هدایت پرسپولیس فکر نمی‌کند، اما تردیدی وجود ندارد که حضور روی نیمکت این باشگاه، رویای بزرگ او در دوران مربیگری بود و حالا فرصت درخشش برای مهدی تارتار فرا رسیده است. بعد از کسب نتایج خوب در گل‌گهر در فصول اخیر و البته قطع همکاری پرسپولیس با اسمار و عدم توافق با دراگان اسکوچیچ، حالا نوبت حضور مهدی تارتار در پرسپولیس فرا رسیده و او امیدوار است بتواند فشار اولیه را تحمل کرده و نتایج خوبی در این باشگاه کسب کند. اما پیش از آغاز دوره مربیگری، مهدی تارتار یک بازیکن با سابقه و با کارنامه‌ای پرفراز و نشیب در فوتبال ایران بود. کمتر کسی در ذهن دارد که مهدی تارتار برای باشگاه تراکتور نیز به میدان رفته و البته با پاس تحت فیروز کریمی حتی عنوان قهرمانی در بالاترین سطح فوتبال آسیا را نیز تجربه کرد. تیمی که آخرین نماینده موفق ایران در آسیا بود و از آن فصل به بعد و علی رغم راهیابی نمایندگانی مانند پرسپولیس، ذوب‌آهن و سپاهان به فینال مسابقات آسیایی، هنوز کسب عنوان قهرمانی برای فوتبال ایران محقق نشده است. 

مهدی تارتار از سال ۶۸ و با انتقال به پاس، نام خود را در ذهن هواداران فوتبال ایران ثبت کرد. پاس در ابتدای دهه ۷۰ تبدیل به یک تیم مدعی، پرستاره و بزرگ شده که رقابت شدیدی با پرسپولیس و استقلال داشته و حتی قهرمانی در لیگ ایران و البته موفقیت در آسیا را نیز تجربه کرد. مهدی تارتار یکی از بازیکنان آن تیم پاس پرستاره و رویایی بود که از سال ۶۸ تا ۷۲ برای این تیم به میدان رفته و روزهای درخشانی را تجربه کرد. مهدی تارتار در سال ۷۲ تصمیم به جدایی از پاس و انتقال به سپاهان گرفت. جالب اینجاست که این هافبک جنگنده در آن فصل برای اولین بار بازی در کنار احمدرضا عابدزاده را در ترکیب سپاهان تجربه کرده و البته چند سال بعد با او در پرسپولیس نیز هم‌تیمی شد. یک فصل بدون دستاورد در سپاهان که در نهایت منجر به انتقال مهدی تارتار در سال ۷۳ بهمن شد. بهمن یک تیم پرستاره با یک سرمایه‌گذار خصوصی بود که در نیمه اول دهه ۷۰ تبدیل به یکی از مدعیان قهرمانی در فوتبال ایران شده و کورس جذاب و نفس‌گیری با پرسپولیس داشت. البته بهمن در نهایت نتوانست در مقابل ستارگان باتجربه پرسپولیس به موفقیت دست یابد و در ادامه نیز امتیاز این تیم به باشگاه پیکان فعلی واگذار شد.

بعد از سقوط یک ساله بهمن به دسته دوم در سال 77 و البته بازگشت در سال 78، مهدی تارتار تصمیم جدایی از این باشگاه و انتقال به تراکتور گرفت. صحنه خاصی از بازی مهدی تارتار برای تراکتور در ذهن هواداران فوتبال باقی نمانده و البته چند ماه بعد بالاخره انتقال او به پرسپولیس نهایی شد؛ در نیمه ابتدایی دهه ۷۰ نیز چندین بار شایعه انتقال او به پرسپولیس منتشر شده بود، اما در نهایت این اتفاق در سال ۷۸ رخ داد و مهدی تارتار به آرزوی بزرگ خود رسید.

در سال ۷۸ و بعد از بازگشت علی پروین به پرسپولیس، شاهد انتقال مهدی تارتار به این تیم بودیم. یک هافبک جنگنده و انرژیک که سبک بازی‌اش مورد توجه علی پروین قرار داشت و به تدریج شاهد حضور مهدی تارتار در ترکیب ثابت پرسپولیس نیز بودیم. البته در اولین فصل بازی مهدی تارتار در پرسپولیس، او جایگاه ثابتی در بین بازیکنان این تیم نداشت، اما در ادامه او خودش را به تفکرات علی پروین تحمیل کرده و توانست سابقه قابل قبولی در پرسپولیس از خود بر جای بگذارد. کسب دو قهرمانی در لیگ سراسری و البته نقش‌آفرینی مهم در موفقیت پرسپولیس در اولین دوره تاریخ لیگ برتر، خاطرات درخشان مهدی تارتار در روزهای حضور در این باشگاه بود. 

او در تیرماه سال ۷۸ قهرمانی در جام حذفی را نیز با پرسپولیس تجربه کرده و در مجموع و طی چهار فصل، حدود ۵۰ بازی برای تیم انجام داد. مهدی تارتار در تابستان در خرداد سال ۸۰ یکی از بازیکنان ثابت پرسپولیس در جریان حضور این تیم در نیمه نهایی جام باشگاه‌های آسیا بود، اما قرمزپوشان در آن مسابقه حساس و البته تلخ، برتری برابر سامسونگ کره جنوبی را با شکست عوض کردند و رویای قهرمانی در آسیا باز هم نقش بر آب شد.

فصل بعد مهدی تارتار بازیکن ثابت علی پروین در جریان اولین قهرمانی این تیم در لیگ برتر بود و در کنار حامد کاویانپور و حمید استیلی، کمربند خط میانی این تیم را تشکیل می‌داد. اما در تابستان سال ۸۲ و با انقلاب اکبر غمخوار و پایان کار چند بازیکن باتجربه، مهدی تارتار نیز از پرسپولیس جدا و به تدریج از سطح اول فوتبال ایران محو شد. چند سال بعد شاهد حضور مهدی تاتار به عنوان دستیار علی دایی در یک مقطع کوتاه در پرسپولیس بودیم و او دوران مربیگری خود را اینگونه آغاز کرد. حالا بعد از حدود نزدیک به دو دهه، مهدی تارتار فرصت موفقیت به عنوان سرمربی را در پرسپولیس پیدا کرده است؛ بازیکنی که سابقه‌ای طولانی در فوتبال ایران داشت، اما علیرغم دعوت شدن به اردوی تیم ملی، حتی یک بار نیز برای تیم بزرگسال به میدان نرفت و البته بازی در ترکیب تیم ملی ارتش در اواسط دهه ۷۰، احتمالاً مهم‌ترین سابقه ملی او محسوب می‌شود. 

قهرمانی با پاس در آسیا، بازی در ترکیب آن بهمن پرستاره در کنار خداداد عزیزی، حمید استیلی، محمد خاکپور، نادر محمدخانی، فرهاد مجیدی، علیرضا رضایی‌منش و چند بازیکن با کیفیت دیگر و البته دو قهرمانی در لیگ و قهرمانی در جام حذفی با پرسپولیس، مؤید آن است که مهدی تاتار دوران موفقی را در مستطیل سبز تجربه کرده است.